بررسی ماهیت گزاره‌ای و غیرگزاره‌ای «ایمان» در نظام حکمت صدرایی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 جامعه المصطفی العالمیه واحد مشهد مقدس

2 معارف اسلامی، دانشکده الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه فردوسی مشهد

چکیده

بررسی ماهیت گزاره‌ای و غیرگزاره‌ای ایمان ازجمله مسائلی است که در الهیات مسیحی مورد توجه واقع‌شده است. بر اساس رویکرد گزاره‌ای، ماهیت ایمان از جنس معرفت و علم و متعلَّق آن حقایق وحیانی نازل‌شده در قالب الفاظ و گزاره‌ها است. درحالی‌که در رویکرد غیر گزاره‌ای، ماهیت ایمان از جنس احساس و دل‌بستگی و متعلَّق آن درک حضور بیواسطه خداوند است. در پژوهش حاضر تلاش شده است تا ماهیت ایمان در نظام حکمت صدرایی از حیث مذکور از خلال روش توصیفی تحلیلی مور دبررسی قرار گیرد. دستاورد این پژوهش نشان می‌دهد که هرچند از منظر حکمت متعالیه، معرفت یقینی رکن اساسی ایمان است اما این امر مانع از فروکاهش ماهیت ایمان به وجه گزاره‌ای نمی‌شود، بلکه مبانی حکمت صدرایی مانند اصالت وجود، تشکیک در وجود، ماهیت علم و مراتب وجودی آن‌که مساوقت وجود و علم را به دنبال دارد، این امکان را فراهم می‌کند تا ایمان از هر دو حیثیت گزاره‌ای و غیرگزاره‌‌ای برخوردار باشد.

کلیدواژه‌ها