نقدی بر دیدگاه «مادلونگ» درباره خلافت امام علی (ع)درکتاب «جانشینی حضرت محمد (ص)»

نوع مقاله: مقاله علمی

نویسندگان

1 عضو هیئت علمی و مدیر گروه تاریخ اهل بیت(ع)جامعه المصطفی(ص) العالمیه

2 کارشناسی ارشد دانشگاه معارف اسلامی

چکیده

ویلفرد مادلونگ نویسندۀ کتاب «جانشینی حضرت محمد(ص)» مستشرقی آلمانی است که مسئله جانشینی پیامبر اکرم(ص)را با رویکرد ویژه‌ای مورد بررسی قرار داده است. دیدگاه وی نسبت به دیگر مستشرقان، منصفانه‌تر و عالمانه‌تر است، اما به‌خاطر محدودیت‌های فرهنگی، سیاسی و اجتماعی که داشته موفق به تبیین درست مسئله نشده است. مادلونگ در مقدمه کتاب، دیدگاه قرآن کریم را درباره جانشینی پیامبر اکرم(ص)تبیین کرده و معتقد است قرآن درباره جانشینی پیامبر هیچ آیه‌ای ندارد، اما نسبت به رعایت حال خاندان و بستگان ایشان، سفارشات زیادی دارد. وی شیوه پیامبران پیشین را نیز درباره تعیین جانشین بیان کرده که نشان می دهد آنان معمولاً از ذریه خود کسی را برای جانشینی انتخاب کردند و بر این عقیده است که از این آیات می‌توان استنباط کرد که پیامبراکرم, نیز به این مهم توجه داشته و مایل بوده فردی از خاندان و ذریه خودش را به جانشینی برگزیند، اما قبل از این‌که بتواند به این امر اقدام کند، مرگش به‌طور ناگهانی فرا رسیده و موفق به عملی ساختن این قصد نشده است. علاوه بر این، وی آیاتی را که معمولاً درباره فضائل اهل بیت(ع)مطرح می‌شود، مورد بررسی قرار داده و دلالت همه آنها را رد کرده است. این مقاله درصدد است اولاً دیدگاه وی درباره مسئله جانشینی پیامبر, را تبیین و سپس به‌طور منصفانه و مستند، نقد نماید.
 
برای دریافت اصل مقاله، از نورمگز و یا مگیران ، آدرس های زیر را کپی و در نوار آدرس مرورگر خود وارد نمایید:
مگیران:
https://www.magiran.com/paper/1508515
نورمگز:
https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1117625

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

A Criticism of Madelung View in Regards to Caliphate of Imam Ali (Peace be upon him) in the book of “The Succession to Muhammad”

نویسندگان [English]

  • Hussein Abdulmuhammadi 1
  • Murteza Alavi 2
1 Associate Professor, Al-Mustafa International University
2 Master Program of Maaref University
چکیده [English]

Wilferd Ferdinand Madelung, the author of “The Succession to Muhammad”, is a German orientalist whom has reviewed the topic of Prophet’s succession in a special approach. His view in comparison with other orientalists is more knowledgeable and fair but due to his cultural, political and social limitations he was not able to explain the problem completely. Madelung has referred to Quran’s view in regards to prophet’s successorship at the beginning of his book and believes that the Quran has no verse in regards to this matter, however it has many recommendations for looking after the family and relatives of the Prophet. Also he has mentioned the approach of previous prophets in choosing the successor which states that they usually tend to choose one among their relatives as their successor and had this idea that through those verses it could be concluded that the holy Prophet was concerned with the severity of this matter and had liked to choose a person among his family to be his successor, but before he was able to do so, his death arrived suddenly and he was not able to complete his task. In addition he tends to review the verses in which the virtues of Ahlul-Bayt has been mentioned and rejects their implications. This article will try to explain his view in regards to successorship of the Prophet and then it will criticize it through facts and logic.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Successorship
  • Prophet Muhammad (s.a.w)
  • caliphate
  • Ahlul-Bayt
  • Wilferd Madelung
-         قرآن کریم
-         امینی، عبدالحسین(1416ق)، الغدیر فی الکتاب و السنۀ و الادب، چ1، مرکز الغدیر للدراسات الاسلامیه، قم.
-         انصاری، اسماعیل(1416ق)، أسرار آل محمد، چ1، الهادی، قم.
-         استرآبادی، علی(1376ق)، تأویل الآیات الظاهرة فی فضائل العترة الطاهرة، مکتبة الامین، نجف.
-         ثعلبی، احمد بن محمد(1422ق)، الکشف و البیان عن تفسیر القرآن (تفسیر الثعلبی)، چ1،        دار إحیاء التراث العربی، بیروت.
-         جوینی، ابراهیم بن محمد(1378ق)، فرائد السمطین فی فضائل المرتضی و البتول و السبطین و الائمه من ذریتهم علیهم السلام، داود، تهران.
-         حسکانی، عبیدالله بن عبدالله(1411ق)،‌ شواهد التنزیل لقواعد التفضیل، چ1، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، تهران.
-         حلّی، حسن بن یوسف(1407ق)، نهج‌الحق و کشف الصدق، دارالهجره، قم.
-         خطیب بغدادی، احمد بن علی(1417ق)، تاریخ بغداد أو مدینة السلام، چ1، دار الکتب العلمیه، بیروت.
-         رضا، محمد رشید(1414ق)، تفسیر القرآن الحکیم (تفسیر المنار)، چ1، دار المعرفهة، بیروت.
-         زمخشری، محمود بن عمر(1407ق)، الکشاف عن حقائق غوامض التنزیل و عیون الأقاویل فی وجوه التأویل، چ3، دار الکتاب العربی، بیروت.
-         سیوطی، عبدالرحمن بن ابی‌بکر(1404ق)، الدر المنثور فی التفسیر بالماثور، چ1، کتابخانه عمومی حضرت آیت الله العظمی مرعشی نجفی(ره)، قم.
-         شوشتری،‌ نور الله(1409ق)، إحقاق الحق و إزهاق الباطل،‌ چ1، مکتبه آیت الله المرعشی، قم.
-         طباطبایی، محمدحسین(1390ق)، المیزان فی تفسیر القرآن، چ2،‌ مؤسسة الأعلمی للمطبوعات، بیروت.
-         طبرسی، فضل بن حسن(1372)، مجمع البیان فی تفسیر القرآن،‌ چ3،‌ ناصر خسرو،‌ تهران.
-         طبری، محمد بن جریر(1415ق)،‌ جامع البیان عن تأویل آی القرآن (تفسیر الطبری)، دار الفکر، بیروت.
-         عبدالمحمدی، حسین(1392)، مستشرقان و پیامبر اعظم(ص)، چ1، جامعۀ المصطفی، قم.
-         عیاشی، محمد بن مسعود(1380ق)، التفسیر (تفسیر العیاشی)، چ1، مکتبة العلمیة الاسلامیه، تهران.
-         فخر رازی، محمد بن عمر(1420ق)، مفاتیح الغیب (التفسیر الکبیر)، چ3، دار إحیاء التراث العربی، بیروت.
-         قرطبی، محمد بن احمد الانصاری(1405ق)، الجامع لاحکام القرآن (تفسیر القرطبی)، دارإحیاءالتراث العربی، بیروت.
-         قندوزی، سلیمان بن ابراهیم(1416ق)، ینابیع المودة لذوی القربی،‌ چ1، دار الاسوة، قم.
-         مادلونگ، ویلفرد(1393)، جانشینی حضرت محمد(ص)،‌ ترجمه: احمد نمایی و همکاران، چ6، آستان قدس رضوی،‌ مشهد.
-         مکارم شیرازی ، ناصر(1371)، آیات ولایت در قرآن، چ4، نسل جوان، قم.
-         ــــــــــــــــــ (1371)، تفسیر نمونه، چ10، دار الکتب الإسلامیه،‌ تهران.
-         نجارزادگان، فتح الله(1385)، «بررسی حکمت عدم تصریح نام ائمه در قرآن»، مجله فقه و اصول، شماره 5.
-         نیشابوری، حاکم(بی‌تا)، المستدرک علی الصحیحین، بی‌جا.
-         واحدی، علی بن احمد(1411ق)، أسباب نزول القرآن، چ1، دار الکتب العلمیة، بیروت.
-         هاشمی الخوئی، حبیب الله(1360)، منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه،‌ بنیاد فرهنگ امام مهدی(عج)،‌ قم.